تولد سه ستاره در دنیای IT - استیو جابز، بیل گیتس یا استالمن کدامیک به جامعه IT خدمت کرده است؟

اخبار و اطلاعات فناوری

 

در جامعه ای زندگی می کنیم که به طور کاملا پیچیده ای به علم و فناوری وابسته است.
اما کسی چیز زیادی از علم و فناوری نمی داند.
کارل سیگن
 
بی شک تکنولوژی IT یکی از تاثیرگذارترین صنایع در زندگی روزمره ما می باشد. و امروزه زمان زیادی از زندگی ما را به خود اختصاص میدهد. اگر کمی به اطراف خود نگاه کنیم می بینیم  که برنامه های مختلف کامپیوتری، شبکه های اجتماعی و تکنولوژی های IT باعث بهبود های زیادی در جامعه انسانی  در حوزه های مختلف مانند صنعت، پزشکی هواشناسی مالی و همه حوزه های دیگر شده است. افراد نخبه زیادی در شکل گیری این صنعت کمک کرده اند در این مقاله قصد داریم سه ذهن بزرگ‌ با دیدگاه های متفاوت در گسترش تکنولوژی و روش های مختلف در مدیریت و خدمت به افراد جامعه  را در یک قرن گذشته معرفی کنیم.
این سه شخصیت چیز‌های زیادی برای درس دادن به ما دارند.
این سه شخصیت استیو جابز، بیل گیتس و ریچارد استالمن می با شند. قبل از معرفی ماحصل تفکرات و خدمات و مخصولات آنها در حوزه IT می خواهم یکسری تعاریف اولیه را توضیح دهم.

آغاز UNIX و سیستم عامل های دیگر

دنیای امروز ما سرشار از برنامه های مختلف کامپیوتری می باشد که خدمات متعددی را ارایه میدهند. این برنامه ها برای اینکه کار کنند نیازمند بستری به نام سیستم عامل هستند.قبل از سال ۱۹۷۰ سیستم عاملی که بتواند عملکرد مناسبی داشته باشد هنوز بوجود نیامده بود. البته درک درستی هم از کامپیوتر وجود نداشت تا اینکه توسط دو مهندس به نامهای کن تامپسون و دنیس ریتچی اولین و یکی از بهترین طراحی ها و پیاده سازی های سیستم عامل بوجود آمد. این سیستم عامل یونیکس نام داشت.
یونیکس آغازگر «دوره اطلاعات» و در امتداد آن «عصر اینترنت» است. در واقع  ٪۱۰۰ پروتکل‌های مهم و باز که جنبش اینترنت را پدید آورده‌اند، مانند وب، از خانوادهٔ یونیکس آمده و می‌آیند. اینترنت در آغاز در یونیکس گسترش یافت و تا سال‌ها، واژهٔ «اینترنت» در میان کاربران یونیکس واژه‌ای کاملاً عادی و روزمره بود، درحالی که دیگران حتی این واژه را نشنیده بودند.
همانطور که گفتم یونیکس توسط دو مهندس شرکت AT&T با نام‌های کن تامپسون و دنیس ریتچی تولید شد و در سال ۱۹۷۰ منتشر گردید. یونیکس در آغاز به زبان اسمبلی نوشته شد اما در سال ۱۹۷۳ به طور کلی به زبان سی بازنوشته شد. کمی بعد آن‌ها زبان برنامه نویسی C را نیز به آن اضافه کردند و به دلیل انطباق‌پذیری بسیار بالای آن به سرعت بین مراکز آموزشی و تجارت‌های مختلف توزیع شد و مورد استفاده قرار گرفت.در سال ۱۹۷۴ دانشجویان دانشگاه برکلی آغاز به برنامه‌نویسی برای یونیکس می‌کردند و آن را برای دانشگاه‌های دیگر و ای‌تی‌اندتی فرستادند وبا ادامهٔ این کار یونیکس در سال ۱۹۷۷ به یک سیستم‌عامل کامل تبدیل می‌شود.
دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در برکلی در حال ساخت یک سیستم عامل آزاد دیگر با نام Unix Berkely یا BSD بودند. این سیستم عامل بر پایه هسته‌ی یونیکس شرکت AT&T در حال توسعه بود. AT&T کمی بعد گواهی خاصی را برای استفاده از سیستم عامل یونیکس تعریف کرد که شرکت‌ها برای استفاده از آن مجبور به رعایت آن و پرداخت هزینه می‌شدند.از طرفی کد سیستم عامل یونیکس نیز در اختیار دیگران قرار نمی‌گرفت. کمی بعد AT&T از دانشگاه برکلی شکایت کرد و آن‌ها برای ادامه کار BSD به مشکل بر خوردند. همین جا بود که گروهی از تیم توسعه دهنده BSD نسبت به ساخت سیستم عامل جدید و مستقل از یونیکس با نام Free BSD اقدام کردند که البته شبیه به یونیکس بود و حتی قادر به اجرای اپلیکیشن‌های یونیکس نیز بود.FreeBSD بصورت کاملا آزاد است و هر کسی می‌تواند از آن در نرم افزار خود استفاده کند.

آغاز ماجرا

خوب در سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ که عصر طلایی برنامه نویسان بود می بایست یک پل ارتباطی بین مردم و مهندسان برقرار گردد. نیاز صنعت و جامعه به متمرکز سازی و پردازش داده ها منجربه تولید پایگاه هدادهای متعدد و متمرکز سازی داده ها گردید و با وجود بستر سیستم عاملی مناسبی مانند یونیکس و برنامه های کاربردی مناسب  و همچنین ورود PC ها به بازار این امر محقق گردید. و سیستم های ارتباطی بدون کاغذ در ادارات شکل گرفت.و در کشورهایی مانند ژاپن، آلمان و انگلیس و آمریکا از کاربرد های کامپیوتر در زمینه خدمات بانکداری، هتلداری، مدیریت پروژه ها و دیگر خدمات الکترونیکی استفاده های زیادی شد و در این زمینه ها پیشرفت کردند. در سالهای ۱۹۸۰ به دلیل افزایش تقاضا در بازا آمریکا PC ها نیز تولید شدند. و یکی از اولین رایانه های شخصی را کمپانی IBM تولید نمود.صاحبان رایانه‌های شخصی اولیه معمولاً مجبور بودند نرم‌افزارهای مورد نیازشان را تولید کنند. رایانه‌های آن‌ها در ابتدا حتی سیستم‌عامل هم نداشت. این رایانه‌ها نیاز به راه‌اندازهای دستی داشتند که برنامه‌های نوشته‌ شده را از روی ذخیره‌سازهای خارجی (مانند دیسکت‌ها) بارگذاری کنند. بعد از مدتی راه‌اندازی از روی حافظه‌های فقط‌ خواندنی به‌صورت گسترده‌ای رایج شد.دراین زمان، برنامه‌نویسان کامپیوتری در دهه‌ی ۷۰ و اوایل دهه‌ی ۸۰ در قرن بیستم میلادی این فرهنگ وجود داشت که اکثر برنامه‌نویسان آنچه را که می‌نوشتند با سایر برنامه‌نویسان به اشتراک قرار می‌گذاشتند و اشتراک کد نرم‌افزارها امری عادی به‌حساب می‌آمد و برنامه‌نویسان سعی می‌کردند برنامه‌ها را بر اساس نیاز خود کمی تغییر دهند و بهبود بخشند و مجددا به اشتراک قرار دهند.

در سالهای ۱۹۸۰ تکنولوژی های شگفت انگیزی اختراع شده بود ولی بجز چند کشوری که در بالا اشاره شد دیگر کشورهای جهان از آن بی اطلاع بودند و یا نمی دانستند که کاربردهایشان چیست. از اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، سیستم‌عامل‌های شرکت مایکروسافت (در ابتدا ام‌اس-داس و بعدها ویندوز) به‌همراه سخت‌افزار شرکت اینتل تقریباً تمام بازار رایانه‌های شخصی را در دست داشتند. رقبای مشهور دیگر سیستم‌عامل ویندوز شامل سیستم‌عامل مک اواس Mac OS X شرکت اپل Apple و سیستم‌عامل‌های متن‌بازOpen Source و آزاد شبه یونیکس UNIX مانند لینوکس Linux و بی‌اس‌دی BSD هستند. به دلیل اینکه میکروسافت سهم بیشتری از این بازار را داشت سیاست های مالکیت نرم افزار و محدود کردن کاربران به امضای لایسنس خرید نرم افزار توسط این کمپانی بر فرهنگ IT تاثیر گذاشت.

 اما از آغاز دهه ۸۰ میلادی این فرهنگ  به خاطر سیسات های کمپانی مایکروسافت که آقای بیل گیتس مدیرعامل و موسس آن می باشد و Apple  که موسس آن آقای استو جابز بود و تفکرات مشابه این شرکتها تغییر کرد و با تجاری شدن نرم‌افزارها و پیدایش فضای رقابتی و شدت گرفتن آن، شرکت‌های تولیدکننده‌ی نرم‌افزار، سیاست‌های خود را تغییر دادند و برنامه‌نویسان نمی‌توانستند برنامه‌های دیگران را تغییر دهند و آن‌ها را بهبود ببخشند و حتی این امر تبدیل به یک جرم شد. مایکروسافت در این زمینه از همه شرکت‌ها هم بزرگ‌تر بود و هم بیشتر دست به این کار می‌زد.در سال ۱۹۹۸ جنجال‌های زیادی در پی افشای یادداشت‌های داخلی مایکروسافت در اینترنت به وجود آمد:«نرم‌افزارهای اوپن سورس تهدیدی جدی برای مایکروسافت به حساب می‌آیند.» این اسناد که به اسناد هالووین معروف شده‌اند، بخشی از این خطرات را عنوان کرده و در عین حال از فعالیت‌های مایکروسافت علیه لینوکس پرده برمی‌دارد. مایکروسافت نیز ضمن این که به صحت این اسناد اعتراف کرد، آن‌ها را صرفاً تحقیقات مهندسی دانست.
 
ماجرا از همین جا شروع شد و شخصی به نام ریچارد استالمن، دانشجوی دکترای آن زمان در دانشگاه MIT با تفکر و فلسفه خاص خود از این اقدام AT&T، مایکروسافت و دیگر شرکتهایی که فرهنگ بستن کد های نرمافزاری را ترویج میدادند خوشش نیامد و گروهی به نام GNU (بخوانید «گنو») را با هدف ساخت سیستم عامل آزاد شبیه به یونیکس تشکیل داد.
او معتقد بود که همه باید بتوانند به نرم‌افزارهای مختلف دسترسی داشته‌ باشند و از آن مهم‌تر اینکه بدانند درون نرم‌افزار چه می‌گذرد. او به خاطر همین فلسفه در سال ۱۹۸۴ آزمایشگاه دانشگاه MIT را که به‌نوعی خانه او نیز به‌حساب می‌آمد، ترک کرد و حتی تحصیلاتش در مقطع دکترا را نیمه‌کاره رها کرد تا بتواند روی پروژه گنو به‌ صورت تمام‌وقت تمرکز داشته باشد. در سال‌های ابتدایی استالمن توانست کامپایلر جی‌سی‌سی و ویرایشگر ایمکس را توسعه دهد و منتشر کند تا بدین ترتیب ابزارهای اولیه ساخت و توسعه سیستم عامل گنو فراهم آید. تا سال ۱۹۹۰ تقریبا اکثر اجزای یک سیستم عامل به‌غیراز هسته آن آماده شده بود تا اینکه لینوس توروالدز در سال ۱۹۹۱ هسته لینوکس را آماده کرد تا پازل پروژه گنو کامل شود و اولین سیستم عامل آزاد  که GNU/Linux نام دارد شکل بگیرد و زیربنای ساختار فکری جنبش نرم‌افزار آزاد فراهم آید.
ریچارد استالمن به عنوان یک فیلسوف، یا به اعتقاد برخی پدر جنبش نرم‌افزارهای آزاد Free Software Foundation شناخته می‌شود. او همزمان با مدیریت فعالیت‌های ساخت سیستم عامل گنو یک کار اساسی و فوق العاده ارزشمند را انجام داد که شاید تمام پیشرفت و توسعه لینوکس و اغلب پروژه‌های متن باز را سبب شد. استالمن همزمان با ساخت سیستم عامل آزاد گنو، زیربنای قانونی GPL، فلسفی و فناوری مرتبط با جنبش نرم‌افزارهای آزاد را نیز خلق کرد. اگر زیربنایی قانونی ایجاد شده توسط استالمن وجود نداشت، لینوکس و به طور کامل آزاد و متن‌باز نیز جایگاه فعلی را نداشتند.
قانون لینوس: بر اساس آنچه اریک ریموند در کتاب کلیسای جامع و بازار می‌گوید عبارت است از: «هرچه چشم‌ها بیشتر باشند حفره‌ها کم عمق‌ترند». به شکل رسمی‌تر: «هرچه آزمایش کننده‌های برنامه و برنامه‌نویس‌های تیم نرم‌افزاری بیشتر باشند، تقریباً هر مشکلی سریع شناخته خواهد شد و اصلاح آن برای یک نفر مشخص و روشن خواهد بود.». این قانون توسط اریک ریموند در مقالهٔ کلیسای جامع و بازار به نام لینوس تروالدز فرمول‌بندی و نام‌گذاری شد.

 حدود ۱۴ سال بعد در ایران استفاده از اینترنت، برای اولین بار، در سال ۱۳۷۲ توسط مرکز تحقیقات فیزیک نظری آغاز شد. این مرکز در پی درخواست اساتید دانشگاهی که با مزایای پست الکترونیک آشنا بودند تصمیم به ارتباط با دنیای خارج گرفت. به دنبال این تصمیم، مرکز تحقیقات فیزیک نظری، اقدام به راه اندازی اینترنت در دانشگاه‌هایی چون دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گیلان کرد. البته در آن زمان کسی تصور نمی کرد که با اتصال به شبکه اینترنتی می توان به اموری چون تجارت، خرید و فروش، پرداخت وجه، آموزش و دیگر خدمات پرداخت و تنها استفاده از اینترنت را مربوط به دریافت و ارسال پروژه های تحقیقاتی و علمی دانشگاه ها و موسسات بین‌المللی از طریق اینترنت می دانستند.

 

رابطه جابز با گیتس

آن‌ها در عین حال که همیشه رقیب هم بودند و یکدیگر را به چالش می‌کشیدند، در زمان‌های مختلف شریکِ هم نیز بودند. جابز در جایی دربارهٔ گیتس گفت: «بیل اصولاً قوهٔ تصور خوبی ندارد و هرگز چیزی را اختراع نکرده‌است. فکر می‌کنم او بیشتر در امور بشردوستانه راحت است تا در تکنولوژی. او به شکل بی‌شرمانه‌ای ایده‌های دیگران را می‌دزدد.»
گیتس هم در مورد جابز گفت: «راه‌های بیشتری برای نگاه کردن به این موضوع وجود دارد. به نظر من، موضوع بیشتر مانند این است که ما هردویمان همسایهٔ ثروتمندی به نام زیراکس داشتیم. من شیشهٔ خانه او را شکستم تا تلویزیونش را بدزدم ولی متوجه شدم تو زودتر آن را دزدیده‌ای.»
 

نظر استالمن در رابطه به جابز و گیتس

استیو جابز، کسی که پیشگام تبدیل کامپیوتر به یک زندان باحال بود، در گذشت. زندانی که برای محروم کردن احمق‌ها از آزادی‌هایشان طراحی شده بود.
هارولد واشینگتن، شهردار اسبق شیکاگو، دربارهٔ دالی، شهردار فاسد پیش از خود گفته بود: «خوشحال نیستم که او مرده، ولی خوشحالم که دیگر نیست». هیچ‌کس سزاوار مرگ نیست، نه جابز و نه آقای بیل (گیتس) و نه کسانی که کارهای شیطانی‌تری از این دو انجام داده‌اند. با این حال، همه ما سزاوار دیدن روزی که تأثیر بدخواهانه جابز بر روی رایانش مردم پایان می‌پذیرد، هستیم.
بدبختانه به رغم غیبت جابز، این تأثیر همچنان ادامه خواهد یافت. تنها می‌توانیم امیدوار باشیم که جانشینان او، در تلاش برای ادامهٔ راه او، کمتر موفق باشند.
 

 آیا تفکرات،  خدمات و محصولات این افراد کمکی به ما کرده است؟

پاسخ این سوال به عنوان یک کاربر معمولی و یا به عنوان شخصی که به صورت حرفه ای IT کار میکند و یا کسی که مالک شرکت  IT می باشد متفاوت خواهد بود و هریک ممکن است دیدگاههای متفاوتی داشته باشند.
فرض کنید بخواهیم مقایسه را با خرید ماشین بزنیم.
 
استیو جابز (Apple) یک ماشین لوکس دراختیار شما قرار می دهد که گران قیمت ولی باکیفیت است خیلی از ویژگی های فنی آن سر در نمی آورید و کاپوت آن پلمپ است و حق دست زدن به موتور آن را ندارید. و با کوچکترین اتفاقی باید از Apple سرویس بگیرید.محصولاتی که استیو جابز و کمپانی Apple معرفی  کردند و به بازار عرضه می کنند ایده های اولیه خود را از کمپانی زیراکس  و یا کمپانی های دیگر گرفته اند و در حوزه سیستم عامل هم به دلیل باگ لایسنس FreeBSD از این سیستم عامل استفاده شده است بدون اینکه نامی از آنها ذکر شود. به عنوان مصرف کننده کسی به این قضیه اهمیتی نمی دهد و مصرف کننده معمولی دنبال سخت افزار و نرافزارهایی است که خوب کار کند و این امر در محصولات اپل به خوبی دیده میشود. البته بهای آن را نیز باید بپردازید علاوه بر قیمتهای بالای ان با محدودیت های زیادی نیز مواجه خواهید بود و شما امکان سفارشی سازی خاصی را ندارید و می بایست طبق ضوابط کمپانی اپل عمل نمایید. بیشتر کاربران معمولی نیازمند چنین محصولاتی هستند.
 
بیل گیتس (Misrosoft) یک ماشین ارزان قیمت به شما تحویل میدهد و اکثریت امکان تهیه آن را دارند تا حدی میتوان آن را دستکاری کرد ولی عیبش اینست که امنیت بالایی ندارد، مرتب خراب میشود و شما  مرتب از کارتان باید بزنید تا سرویسش کنید ولی کار با ان راحت است  و تقریبا همه با آن آشنایی دارند. کمپانی مایکروسافت معمولا خلاقیتی ندارد و محصولات خود را از دیگر شرکتها با کیفیت پایین تر کپی بر داری میکند. ولی سادگی
کار کردن با آنها و محیط های گرافیکی آن باعث شده است که همه گیر شود. تعدادی از ادمین های شبکه و بسیاری از کاربران معمولی می توانند از این محصولات استفاده نمایند.
 
استالمن و (Open source, GNU, Linux)  در دو مثال بالا شما یک نوع ماشین می توانستید انتخاب کنید که هر جند سال مدلش ارتقا پیدا میکرد اما در محصولاتی که بر اساس تفکرات استالمن تولید شده اند ما محدود به یک شرکت و یا کمپانی نیستیم. بلکه با افراد  و سازمانهای زیادی سرو کار داریم که به صورت داوطلبانه یا در غالب شرکت از این تفکر حمایت میکنند از ان سود می برند و به همه اعضای آم سود می رسانند به این ترتیب با یک پتانسیل بسیار قوی از نیروی انسانی مواجه هستیم. در شرکتهایی مانند اپل و مایکروسافت نیروی انسانی که در این شرکتها کار میکنند محدود می باشند ولی در نتیجه تفکرات آقای استالمن با یک منبع فکری بی پایانی مواجه هستیم  و  اینجا یک کارخانه در اختیار هر کسی قرار دارد و در آن شما  این حق را دارید که ماشین های متعدد را امتحان نمایید و از انها استفاده کنید و اگر دانش مناسبی داشته باشید ماشین خودتان را بسازید. یا یک هواپیما بسازید یا هر وسیله ای که برایتان مورد نیاز است.ماحصل این جنیش سیستم عامل های لینوکس با کد منبع باز و قابلیت سفارشی سازی کامل است و همه آنچیزی است که به صورت روزمره داریم از آنها استفاده میکنیم مانند گوشی های هوشمند اندرویدی، تلویزیون های هوشمند و هر دستگاهی که به نوعی بر روی آنها سیستم عاملهای لینوکس سفارشی سازی شده است. مخاطبان این حوزه هم از هر قشری میتوانند باشند امروزه لینوکس و مشتقات آن از سوپر کامپیوتر ها تا گوشی های هوشمند از این محصولات در طیف وسیعی استفاده میکنند.
 
یک تقسیم بندی از مخاطبان و مصرف کنندگان این محصولات با توجه به حجم استفاده داشته باشیم نتیجه به شکل زیر می باشد.
سوپر کامپیوتر ها و کامیپوتر های فوق پیشرفته (لینوکس )
سرورها ( لینوکس - مایکروسافت)
دسکتاپ ها ( مایکروسافت - اپل - لینوکس)
موبایل های هوشمند (اپل - اندروید که بر پایه لینوکس است - ویندوز)
از نظر امنیتی و حفظ حریم خصوصی ما واقعا نمیدانیم و این امکان را در محصولات اپل و مایکروسافت نداریم که  ببینیم داخل این محصولات چه کد هایی وجود دارند اما اگر دانش در زمینه برنامه نویسی داشته باشید می توانید در لینوکس ببینید چه می گذرد چون کد برنامه های آنها براحتی طبق قوانینی که آقای استالمن تدوین کرده قابل دسترس می باشد. ولی در ما حصل تفکرات آقای استالمن اگر هم از برنامه ها یر در نیاورید مهم نیست چرا که گروه های متعددی هستند که به شما کمک میکنند و این امکان را دارند که کد های برنامه ها رو ببینند، اصلاح کنند و در نتیجه شما از خروجی زحماتشان بهرمند گردید.
در نهایت به نظر من هر سه رویکرد برای اقشار مختلف جامعه مورد نیاز است و استیو جابز به عنوان یک بیزینس من خلاق، بیل گیتس به عنوان یک مهندس و ریچارد استالمن به عنوان فیلسوف باعث شده اند که دنیای IT پیشرفتهای زیادی را داشته باشند و در نهایت مردم و سازمانها در کنار هم بتوانند از فواید IT بهرمند گردند.
 
 

تعاریف اولیه

فناوری اطلاعات: Information Technology - (IT)

براساس تعریف ارایه شده از سوی «انجمن فناوری اطلاعات آمریکا» فناوری اطلاعات که به اختصار گفته می شود عبارتند از: مطالعه، طراحی، توسعه، پیاده سازی، پشتیبانی یا مدیریت سیستم های اطلاعاتی مبتنی بر رایانه، به خصوص برنامه های نرم افزاری و سخت افزاری رایانه می پردازد. به زبانی ساده تر در فناوری اطلاعات سروکار ما بیشتر با مسائلی مانند استفاده از رایانه های الکترونیکی و نرم افزارهایی است که بتوانند فرایند تبدیل، ذخیره، حفاظت، پردازش، انتقال و بازیابی اطلاعات را به صورت مطمئن انجام دهد. عناصر تشکیل دهنده فناوری اطلاعات عبارتند از: انسان، سازو کار، ابزار، ساختار.

حق نشر (Copyright) و حق امتیاز (Patent) و علامت تجاری (Trademarks)

copyright برای حفظ حق مؤلف و هنرمند است. هیچ شخصی حق تکثیر آن سی دی، جزوه،فیلم یا کتاب را بدون مجوز ناشر یا پدیدآورنده آن ندارد. در صورتیکه حقوق مولف رعایت نشود، شخص خطا کار تحت پیگرد قانونی قرار می‌گیرد و امکان دارد مشکلات حقوقی بسیاری برای خودش ایجاد شود. کپی غیر مجاز اصطلاحی برای پخش غیر مجاز رسانه‌های محافظت شده پدید آورندگان دیگر است و شامل کتاب‌ها، قطعات موسیقی، فیلم،عکس،متون علمی و ادبی، نقشه‌ها، بانک‌های اطلاعاتی و … می‌باشد.
قانون کپی رایت از زمانی که اثری در شکلی ملموس به وجود بیاید، شامل آن اثر می‌شود. برای مثال، یک شاعر، اشعار خود را نوشته، نام خود را امضا کرده و با گذاشتن نشانه Copyright © در کنار آن تاکید می‌کند که نویسنده آن است. سپس نوشته‌هایش را در پاکتی گذاشته و به آدرس خودش پست می‌کند و این پاکت را در بسته نگه می‌دارد.
در واقع شاهد او تاریخ مهر پست بر پاکت است. حالا او با در دست داشتن این نامه، اثر خود را در دفتر کپی رایت کشورش به ثبت می‌رساند تا از هرگونه سوء استفاده حمایت شود. حتی اگر شخصی قبل از ثبت رسمی اثر از آن استفاده کند، او با در دست داشتن پاکت می‌تواند مالکیت خود را به اثبات برساند.
تاریخ انقضای کپی‌رایت، بر اساس پیمان برن، حداقل شامل طول حیات خالق آن و ۵۰ سال پس از مرگ او است. حق تکثیر پس از مرگ صاحب اثر به بازماندگان او انتقال داده می شود.
 
patent برای تشویق ایده‌های خلاقانه و مبتکرانه‌است.
 
trademarks قصد ترویج نوعی از تجارت را ندارد بلکه تنها خریدار را معطوف به خرید می‌کند و به او می‌گوید که دارد چیز خاصی را خریداری می‌کند.

رایانه شخصی (به انگلیسی: Personal Computer)

به‌صورت مخفف PC رایانه‌ای همه‌کاره است که از نظر اندازه، قابلیت‌ها و قیمت به‌گونه‌ای ساخته شده که برای استفاده شخصی مناسب است و قرار است که توسط کاربر نهایی استفاده شود.
برنامه‌هایی که برروی بیشتر رایانه‌ها نصب می‌شوند شامل واژه‌پرداز، صفحه گسترده، پایگاه داده‌ها، مرورگر وب، کلاینت ایمیل، بازی کامپیوتری و ده‌ها برنامهٔ دیگر که برای استفاده‌های خاص مورد استفاده قرار می‌گیرد. رایانه‌های شخصی امروزی معمولاً به اینترنت متصل هستند که به آن‌ها اجازه دسترسی به وب جهان‌گستر و منابع موجود در آن را می‌دهد. این رایانه‌ها همچنین می‌توانند از طریق سیم یا بی‌سیم به شبکه‌های محلی متصل شوند. رایانه‌های شخصی خود شامل رایانه رومیزی، لپ‌تاپ، نت‌بوک و تبلت می‌شوند. 

بیل گیتس

بیل گیتس بنیان گذار کمپانی مایکروسافت در سال ۱۹۷۵ می باشد. شرکت مایکروسافت، بزرگترین شرکت ارائه نرم‌افزار رایانه در دنیاست، که به انتشار کتاب و تولید محصولات چندرسانه‌ای و ارائه خدمات پست الکترونیکی نیز می‌پردازد.پرفروش‌ترین محصولات مایکروسافت، سیستم‌عامل «ویندوز» و نرم‌افزار «آفیس» و کنسول بازی ایکس باکس است و شعار اصلی شرکت «یک رایانه روی هر میز و در هر خانه، که نرم‌افزارهای مایکروسافت را اجرا کند.» می‌باشد.مایکروسافت در سال مالی منتهی به ۲۰۱۶ میلادی، بیش از ۸۵ میلیارد دلار درآمد فروش، بیش از ۱۶ میلیارد دلار سود خالص و ۸۹٬۰۰۰ کارمند در کشورهای مختلف دنیا داشته است.
 

استیو جابز

استیون پاول جابز (به انگلیسی: Steven Paul Jobs) (زادهٔ ۲۴ فوریهٔ ۱۹۵۵ در سان‌فرانسیسکو )کارآفرین، مخترع، بنیان‌گذار و مدیر ارشد اجرایی شرکت رایانه‌ای اپل و یکی از چهره‌های پیشرو در صنعت رایانه بود. در سال ۱۹۷۶، جابز ۲۱ساله به‌همراه دوستش استیو وزنیاک ۲۶ساله، شرکت اپل را تأسیس کردند. اولین رایانهٔ شخصی‌ای که شرکت اپل به بازار معرفی کرد، اپل I نام داشت. یک سال پس از آن در سال ۱۹۷۷ اپل II نیز راهی بازار شد. در سال ۱۹۸۵ طی یک اختلاف مدیریتی، جابز اپل را ترک و در همان سال شرکت نکست را تأسیس کرد. از مهمترین محصولات شرکت نکست می‌توان به نکست کامپیوتر اشاره کرد که بعدها میزبان اولین مرورگر وب شد. در سال ۱۹۹۶ شرکت اپل، شرکت نکست را به مبلغ ۴۲۹ میلیون دلار خرید. طی این معامله استیو جابز، مجدداً به اپل بازگشت. از اتفاقات مهم پس از این مسئله در اپل می‌توان به معرفی آی‌پاد در سال ۲۰۰۱، پرده‌برداری از آی‌تیونزاستور در سال ۲۰۰۳ و معرفی آی‌فون و آی‌پد در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰ اشاره کرد.

جابز در سال ۱۹۸۶ یک گروه گرافیکی را از بخش گرافیک کامپیوتر لوکاس فیلم خرید. این شرکت که بعدها توسط خودش پیکسار نامیده شد، توانست فیلم‌های پویانمایی موفقی بسازد. در سال ۲۰۰۶ شرکت والت دیزنی، پیکسار را خرید. پس از این معامله جابز به سهام‌دار اصلی والت دیزنی تبدیل شد و به عضویت هیئت مدیرهٔ آن درآمد. در اکتبر ۲۰۰۳ سرطان جابز تشخیص داده شد و در اوت ۲۰۱۱، او از سمت مدیرعاملی اپل استعفا داد. تیم کوک، از مدیران ارشد اپل، مدیرعامل شد و جابز به‌عنوان رئیس هیئت مدیره به فعالیت‌هایش ادامه داد.

استیو جابز در نهایت بر اثر عوارض ناشی از سرطان لوزالمعده، در تاریخ چهارشنبه ۵ اکتبر ۲۰۱۱ در سن ۵۶ سالگی درگذشت.
 

لینوس توروالدز

لینوس بندیکت توروالدز (به سوئدی: Linus Benedict Torvalds) (زاده ۲۸ دسامبر ۱۹۶۹ در هلسینکی فنلاند) یک مهندس نرم‌افزار فنلاندی-آمریکایی است که به خاطر آغاز و توسعهٔ هسته لینوکس و همچنین نرم‌افزار گیت شناخته می‌شود. او پس از چندی معمار ارشد پروژهٔ هسته لینوکس شد و هم‌اکنون مسئولیت هماهنگ کنندهٔ پروژه (هسته لینوکس) را بر عهده دارد.
او انگیزه‌اش برای برنامه‌نویس‌شدن را اینگونه بیان می‌کند که پول کافی برای اجرای یونیکس بر روی دستگاه شخصی‌اش نداشته و دوستانش بازی‌هایی روی رایانه‌شان می‌کردند که او توان پرداخت برای آن‌ها را نداشت. برای رفع این نیاز به یادگیری برنامه‌نویسی روی آورد.

در یکی از مصاحبه های قدیمی توروالدز با سایت Wired، او می گوید که در حوالی سال 2000، استیو جابز به او پیشنهاد کار در اپل را داد و سعی داشت تا او را به کار بر روی کِرنل یونیکسی اپل مشغول کند. به گفته ی توروالدز، مهمترین قسمت حرف جابز این بود:
تصور کن که Unix بر روی بزرگترین جامعه ی کاربران اجرا شود.
اما پاسخ توروالدز به این پیشنهاد چه بود؟ مسلماً جواب منفی بود
 

 ریچارد استالمن

ریچارد متیو استالمن (به انگلیسی: Richard Matthew Stallman) (متولد ۱۶ مارس ۱۹۵۳ در نیویورک) معروف به آر-ام-اس، (به انگلیسی: RMS)، یک آمریکایی طرفدار آزادی نرم‌افزار و برنامه‌نویس کامپیوتر است. در سپتامبر سال ۱۹۸۳، او پروژه گنو را برای ساخت یک سیستم‌عامل کاملاً آزاد شبه-یونیکس آغاز کرد و مدیریت و معماری این پروژه را عهده‌دار شد. با آغار پروژه گنو، او نخستین قدم را در جنبش نرم‌افزار آزاد برداشت و در اکتبر سال ۱۹۸۵ بنیاد نرم‌افزار آزاد را تأسیس کرد.

«من قصد ندارم اجازه دهم جهان مرا به جایی که می‌خواهد برود، هدایت کند. من به جایی می‌روم که آزادی هست. اگر شما به جای دیگری‬ ‫می‌روید، من به آنجا نمی‌آیم. من مقداری سختی را برای رسیدن به آزادی تحمل می‌کنم. ‫این کار به تصمیمی نیاز دارد که می‌گوید آزادی مهم است و باید گسترش داده شود حتی اگر مشکل باشد. ‬ ‫برای آزادی گاهی باید قربانی داد. باید بهایی پرداخت. اما هر چیزی در برابر آزادی بهای کمی دارد. ‬»
سخنرانی ریچارد استالمن در کلکته، آگوست ۲۰۰۶

«هر تصمیمی که شخص می‌گیرد ریشه در ارزش‌ها و اهداف وی دارد. مردم می‌توانند ارزش‌ها و اهداف بسیار متفاوتی داشته باشند؛ شهرت، سود، عشق، بقا، سرگرمی، و آزادی تنها تعداد کمی از اهدافی هستند که یک شخص ممکن است داشته باشد. هنگامی که هدف کمک به دیگران به مانند کمک به خود باشد، آرمان‌گرایی نامیده می‌شود.»
«اگر واقع‌بین باشیم، اندیشیدن دربارهٔ اهدافِ بزرگترِ طولانی مدت، ارادهٔ شما را برای مقاومت در برابر این فشار تقویت می‌کند. اگر ذهن خود را بر روی آزادی و جامعه‌ای که می‌توانید با محکم ایستادن بسازید، متمرکز کنید، قدرت انجام این کار را خواهید یافت. «به خاطر چیزی ایستادگی کنید، در غیر اینصورت به خاطر هیچ سقوط می‌کنید.»»
مقالهٔ «کپی‌لفت آرمانگرایی عمل‌گرایانه» در سایت گنو

چه کسی کامپیوتر شما را کنترل می کند؟

سخنرانی آقای استالمن در TED

استالمن در صحبت دیگران

«هر نسلی فیلسوف خود را دارد - نویسنده یا هنرمندی که انگاره‌های زمان خود را ثبت می‌کند. گاهی این فیلسوفها براحتی بازشناخته می‌شوند؛ اما اغلب چند نسل طول می‌کشد تا موضوع روشن شود. اما شناخته شده یا نشده، کسانی که ایده‌های عصر خود را بیان می‌کنند زمان را نشانه می‌گذارند، خواه در نجوای شعری یا در انفجار جنبشی سیاسی. نسل ما هم یک فیلسوف دارد. او هنرمند یا نویسنده حرفه‌ای نیست. او برنامه‌نویس است. ریچارد استالمن کار خود را به عنوان برنامه‌نویس و معمار سیستم عامل در آزمایشگاه‌های دانشگاه MIT شروع کرد. او زندگی خود در عرصه عمومی را به عنوان یک برنامه‌نویس و معمار نرم‌افزار صرف بنیانگذاری جنبشی برای آزادی در دنیایی کرد که بطور فزاینده با «کد» معنا می‌شود.» --لارنس لسیگ، پروفسور حقوق، دانشگاه حقوق استانفورد

 

 

 

 

برچسب ها: مرجع تخصصی آموزشهای لینوکس , linux, UNIX, IT , AT&T, Mac OS X, Apple, GNU, استالمن, RMS, Information Technology , BSD, GPL, Misrosoft, Open source, Copyright, patent, trademarks, Richard Matthew Stallman, MIT

  • صفحه نخست
  • اخبار فناوری
  • تولد سه ستاره در دنیای IT - استیو جابز، بیل گیتس یا استالمن کدامیک به جامعه IT خدمت کرده است؟